k a l e i d o s c o p e

silgihanim@gmail.com

Ozan'la New York'a gittiğimiz akşamdan beri hastayım. New York'ta Sibel'in verdiği paracetamol'lü haplar ve yüklendiğim vitaminler günü geçirmemi sağlasa da, döndükten sonraki gün resmen patladım. İçten. Klasik olarak her yutkunuşun bir zımparalanma etkisi yarattığı safhaya geldiğimde, geçen sefer İstanbul'dan getirdiğim antibiyotiği çakmaya başladım. Bir haftada o bitti, hastalık bir gıdım gerilemedi. Mıy mıy mıy bir halde yatakla kanepe arasında iki buçuk hafta daha takıldıktan sonra dün doktora gittim. Alt kirpikleri üsttekilerden uzun olan ve her bir kirpiğini tek tek rimellemiş olan doktor teyze şikayetlerimi dinledi, nefesimi dinledi, öskür dedi, bu boruya üfle dedi, ardından kendinden gayet emin bir şekilde, "Evet. Sende ya astım var, ya mevsime bağlı alerji var, ya da gripsin." dedi. Vaay. Böyle doktorlara ihtiyacımız var dostum. Aslında ben önce, her göz kırpışında elmacık kemiklerini döven alt kirpiklerine odaklanışım yüzünden ne söylediğini tam algılayamadığımı düşündüğüm için, suratına bir süre boş boş baktım. Bakışlarım bana, "Ama korkma, zatürre değilsin." cevabını kazandırdı. Yao doktor, sen var ya, az değilsin. Tıp ekolüsün. Sonuçta geniiiiiş spektrumlu ilaçlarımı alıp eve geldim. Bir temizlik yapmak lazım artık, ama hiç halimiz yok değil mi Çarli? Bir ara eski okula gidip, yeni okulun istediği belgeleri tamamlamam lazım. Bir ara da "Lütfen beni okulunuza kabul edin, çok süber yemek yapıyorum, geleceğin Top Chef'iyim" içerikli bir essay yazmam lazım. Sonra da alırım biletimi, önce New York, sonra İstanbul. Haydi hop.

silgi @ Çarşamba, Mayıs 11, 2011 -